ยังจะยืนอยู่อีก!!

posted on 27 Jul 2009 17:33 by magicjane in outgoing

ชอบเดินไปไหนมาไหนคนเดียวเหมือนกันนะ..
มันทำให้เรามองสิ่งรอบตัวมากขึ้น แทนที่จะสนแต่ตัวเอง...

 

เมื่อไหร่ที่เราให้เวลากับสิ่งรอบตัวนานขึ้น เราก็จะเห็นอะไรๆมากขึ้น..
ดังนั้นเวลาขึ้นรถเมล์ ลงเรือ เดิน ฯลฯ จะไม่ค่อยชอบฟังเพลงไปด้วย(ยกเว้นบางทีมีอารมณ์สุนทรีย์ อิอิ)
เพราะเวลาทำอะไรพวกนี้จะมีเสียงดังในตัวอยู่แล้ว ต้องมาเปิดเพลงแข่งกับเสียงรอบๆตัวอีก
ไม่ชอบฟังเพลงเสียงดัง ก็เลยเลือกไม่ฟังซะเลยแล้วฟังสรรพสิ่งอื่นๆแทน

 

แบบนี้ไง..

 

บนรถเมล์ เมื่อประมาณสองอาทิตย์ก่อน..
คนไม่ค่อยเยอะ แต่ก็ได้ยืน สักพักคนที่นั่งอยู่ลุก เราเลยได้นั่ง แล้วก็เลยได้สังเกต..
นักเรียนชายหญิงคู่นึงที่นั่งข้างหน้า ตรงส่วนที่ขนานกับตัวรถ

นึกภาพออกมั้ย ไม่ออกมีแผนผังที่นั่งมาพร้อม

Photobucket  

ทั้งคู่ก็..เป็นนักเรียนใส่ชุดนักเรียน นั่งอยู่ริมหน้าต่าง
เรามองเห็นหน้าฝ่ายชายก่อน เพราะเขานั่งหันหน้ามาทางเรา คือหันหน้าคุยกับผู้หญิงอ่ะ
ฝ่ายหญิงก็มองตรง ตามทิศทางการนั่งตามปกติ แต่ฝ่ายที่อารมณ์ไม่ค่อยปกติเห็นจะเป็นฝ่ายชาย
เค้าสองคนคุยอะไรกันก็ไม่รู้ ผู้ชายท่างทางเครียดส่วนผู้หญิงเหมือนจะเงียบและไม่ตอบอะไร
สักพักเหตุการณ์เริ่มไม่ปกติมากไปกว่าเดิม..

คุณผู้ชายทุบขอบกระจกอย่างแรง!! คาดว่าเสียงคงดังมาก ถ้ารถไม่ได้วิ่งอยู่
หลังจากนั้นก็ตามมาด้วยหน้าตาเคียดแค้นอะไรสักอย่าง มือกำแน่นๆ ส่วนผู้หญิงยังคงนิ่งต่อไป
ทั้งคู่ยังคงคุยกันหรืออะไรไม่รู้ สักพักผู้หญิงเหมือนจะร้องไห้ ฝ่ายชายแมนมาก
เอามือจับหัวฝ่ายหญิงให้ซบใหล่!! (รู้สึกจะไม่โรแมนติดตรง"เอามือจับหัว.." ก็ไม่รู้จะใช้คำอะไรอธิบายนินา)
ฝ่ายหญิงซบไปสักพัก เงยหน้าขึ้น ปาดน้ำตา ทำหน้านิ่งเหมือนเดิม
เค้าสองคนยังคงคุยกันต่อไป..

ไอเจนลงจากรถเมล์...ด้วยความรู้สึกแบบ..เอิ่ม เอิ่มมม
สมัยนี้แสดงความรู้สึกกันอย่างไม่ปิดบังเลยเนอะ เอ๊ะหรือนี่ปิดแล้ว ถ้าไม่ปิดอาจจะเสียงดังกว่านี้ อาจถึงขึ้นลุกขึ้นมาโวยวาย ชี้หน้าด่า ตีอกชกลมอะไรอย่างนี้ อันนี้คือคุยแบบผู้ดีมาก เสียงเงียบเรียบร้อย กระซิบข้างๆหู
ไม่ได้อยากจะแอบฟังนะ ไม่เลย จริงจริ๊งงง~

 

 

หรืออีกแบบนึง 

 

วันนี้ระหว่างเดินไปท่าเรือที่จะข้ามไปโรงเรียน..
ได้ยินเสียงผู้ชายตะโกนว่า "โทรศัพท์มึงไม่ใช่หรอ ยืนอยู่อีก ทำไมไม่รับ.." เสียงแบบโหดๆหน่อย
ฟังก็รู้แน่ๆว่าเป็นเสียงริงโทนที่เปิดระดับดังสุดขีด แต่ก็ไม่มีคนรับซะที เหมือนเจ้าของจะกดตัดเพราะมันเงียบไปเองโดยไม่มีคำว่า ฮัลโหลตามมา.. ก็ไม่อะไร มุ่งหน้าเดินต่อไปเพื่อขึ้นเรือ

 

ระหว่างที่เรือกำลังสะเทิ้นแม่น้ำเจ้าพระยาอยู่ (แกจะสำบัดสำนวนไปไหน) เสียงก็มาอีก
"โทรศัพท์มึงไม่ใช่หรอ ยืนอยู่อีก ทำไมไม่รับ.." แบบคนทั้งเรือหันหาเจ้าของโทรศัพท์
คราวนี้เห็นแน่แล้วเป็นผู้ชายคนนึงเลี้ยงหนวด ท่าทางเฮ้วๆ ยืนอยู่หัวเรือ เสียงริงโทนพี่ท่านดับไปแล้ว
จำได้แม่นคนที่ยืนข้างหน้าพี่หนวดหันมามองแบบเหลียวๆ พอริงโทนท่านดังครั้งที่สอง
หันมามองแบบเต็มๆ เหมือนจะเอาให้รู้เลยว่าหน้าตาคนใช้ริงโทนเป็นยังไง..

เรือเทียบท่า ทุกคนลง..

ในกรณีนี้ไม่ต้องตั้งใจฟังก็น่าจะได้ยิน แม้จะมากับเพือนก็ต้องหยุดคุยแล้วฟัง..ฮ่าๆ

 

ยังจำได้ถึงน้ำเสียงทรงพลังและถ้อยคำคมคาย "โทรศัพท์มึงไม่ใช่หรอ ยืนอยู่อี๊ก ทำไมไม่รับ.."
แนวชิงเป๋ง..

 

Comment

Comment:

Tweet

วัยรุ่นก็งี้แหละ ชอบอะไรแปลกๆใหม่ๆ 55+confused smile

#9 By PupaeHERO on 2009-07-30 14:04

มันช่างกลายเป็นเรื่องธรรมดา...

ไม่อยากได้ยิน แต่ก็เลี่ยงไม่ได้...

#8 By Doru-Kun™ on 2009-07-29 21:22

วัยรุ่น นะ วัยรุ่น sad smile

#7 By iTualek on 2009-07-28 14:53

อะไรจะขนาดนั้นวัยรุ่น

#6 By iDoi* on 2009-07-27 23:36

ริงโทนสะท้านปฐพีมากsad smile sad smile

#5 By (^_^)/nana on 2009-07-27 23:22

โฮ่ๆๆๆ sad smile sad smile

#4 By PanDa & PaWwAw on 2009-07-27 23:15

open-mounthed smile
มันรู้สึกดีเหมือนกันนะบางที
ให้ความรู้สึกแบบว่า เออ นี่แหละชีวิตจริง
ไม่ใช่แค่เห็นแต่ในทีวี พอมาเจอจริงๆ เห็นจริงๆ มันจะรู้สึกตื่นเต้นนิดๆนะ
ไม่รู้ว่ารู้สึกแบบนั้นรึป่าว แต่เราเป็น = =''a

#3 By bentie~ on 2009-07-27 21:09

ฮี่ๆๆๆ...
เคยเจอเหมือนกันทั้ง2แบบเลย
รู้สึกเหมือนตัวเองเป้นตัวประกอบในหนังsad smile

#1 By wesong on 2009-07-27 20:37